vit_submenu_uv

morugota.jpg

Skúlastjóravitjanin, 3. partur

Kenneth var í trongum skóm, tí vikarurin hevði lovað at ringja heim til foreldrini og fortelja teimum, hvussu Kenneth hevði skikkað sær í skúlanum, og Kenneth og Jón høvdu jú verið hjá skúlastjóranum. Men Jón hevur sum altíð eina ætlan.

Jákup Veyhe leggur til rættis.

 

Aðrir partar

Várið er komið í Mórugøtu 8. Og nú var aftur mánamorgun, og í Mórugøtu er sama skil sum altíð. Foreldrini stríðast við at fáa Kenneth upp úr songini.

Jákup Veyhe leggur til rættis.

Vikarurin var farin upp til skúlastjóran við Kenneth og Jón, sum hevði spottað føroysk kvæði. Kenneth skuldi við, tí hann hevði hjálpt Jón. Fór stjórin at skelda ella ikki? Og hvat fóru so hini í flokkinum at siga?

Jákup Veyhe leggur til rættis.

Jón mátti bjarga Kenneth og sær sjálvum úr einari knípu, tí vikarurin skuldi ringja heim til foreldrini hjá Kenneth og fortelja, at teir báðir vóru rendir til skúlastjóran. Men Jón hevði eina snilda ætlan. Hann fann upp á at taka røddina av mammuni upp, so tá vikarurin ringdi, so tosaði hann við telefonina hjá Jón og ikki mammuna hjá Kenneth.

Jákup Veyhe leggur til rættis.

Vikarurin fekk eina avtalu í lag um at fara til skúlastjóran við Kenneth og Jón. Jón, sum annars altíð plagar at hava eina ætlan, er tómur fyri hugskotum. Og hvussu man tað so fara at ganga?

Jákup Veyhe leggur til rættis.